ویژگی‌های صندلی اداری

صندلی اداری دارای ویژگی‌های خاصی است که باید در هنگام خرید به آنها دقت کرد

صندلی یکی از وسایلی است که امروزه نیاز ضروری و واجب مردم به حساب می‌آید. در منزل، محیط کار، خیابان، پارک، سینما و همه جا شما برای نشستن به این وسیله نیاز دارید.

از یک مغازه زیر پله ۶ متری گرفته تا یک سازمان و شرکت و یا اداره یا چند ده اتاق و کارمند و پرسنل همه جا شما وسیله‌ای که حتما می‌بینید صندلی است برای نشستن.این صندلی در جاهای مختلف و فضاهای گوناگون با توجه به موقعیت دارای طراحی شکل و نوع ساخت متفاوتی است.

صندلی یکی از لوازمی است که می‌بایست در طراحی و ساخت آن حتما استانداردها و نکات ایمنی و حفاظتی رعایت شود چون تاثیر مستقیم با سلامتی انسان دارد و اگر این استانداردها و نکات ایمنی رعایت نشود باعث ایجاد امراضی از قبیل کمردرد، پادرد وناراحتی‌های عضلانی و اختلال در سلامتی جسمی می‌شود.
آیا تا به حال به این موضوع توجه کرده‌اید که چرا گاهی اوقات که به سینما می‌روید و یا در محیط‌های کار از نشستن زیاد احساس خستگی می‌کنید و یا دچار کمردرد می‌شوید اینها همه از رعایت نکردن استانداردهای ساخت و طراحی در صندلی است و یا رعایت نکردن روش‌های صحیح نشستن است.

یکی از مهم‌ترین نکاتی که در طراحی صندلی می‌بایست رعایت شود این است که صندلی در چه فضایی و برای چه شخصی ساخته می‌شود. مثلا صندلی کارمندی، کامپیوتر، نشیمن، انتظار، مدیریت و آموزشی، پارک و غیره هر کدام طراحی و روش ساخت متفاوتی دارند هرچند که همگی دارای یک روش کل ساخت هستند. به طور مثال صندلی آموزشی یکی از صندلی‌های بسیار مهم در زندگی امروز است که کمتر به آن توجه می‌شود.

در میان اجزای مبلمان آموزشی، صندلی تحریر به صورت مداوم و تقریبا در تمام ساعات درسی مورد استفاده قرار می‌گیرد و از طرفی در کشورهای در حال توسعه چون بودجه مربوط به آموزش همیشه دچار مشکل بوده؛ بنابراین این موضوع باعث عدم توجه مسوولین به مبلمان‌های آموزشی شده است. صندلی تحریر به عنوان یک عامل موثر و مهم در یادگیری نادیده گرفته می‌شود.

استفاده از مبلمان آموزشی و صندلی تحریر غیراستاندارد باعث ایجاد اثرات زیانبار و ناراحتی در استفاده‌کننده می‌شود. که از این جمله می‌توان به نکاتی از قبیل عدم تمرکز، ایجاد خستگی، پایین آوردن میزان یادگیری و به وجود آمدن ناراحتی‌های جسمانی اشاره کرد. یادتان هست در دوران تحصیل همیشه معلمان از جابه‌جا شدن و تحرک دانش‌آموزان روی صندلی‌های خود گلایه می‌کردند و همیشه آنها را به خاطر شیطانی و ایجاد بی‌نظمی در کلاس مواخذه می‌کردند ولی هیچ موقع به این نکته که شاید علت صندلی است توجه نمی‌کردند.

در طراحی صندلی تحریر و آموزشی نکات زیادی را می‌بایست رعایت کرد. حتما صندلی ساخته شده در خارج از کشور صندلی استاندارد و قابل قبول برای مصرف داخلی نمی‌باشد. زیرا آن صندلی برای مردم آن کشور سازنده طراحی شده است و شاید برای استفاده داخلی برای ما مناسب نباشد. حتی برخی کارشناسان معتقدند که طراحی صندلی تحریر برای پسران و دختران نیز می‌بایست با هم متفاوت باشد. چون ترکیب استخوان‌بندی و ظاهری آنها با هم متفاوت است. تمام این موارد امروزه در مبحثی به عنوان آرگونومی به کار می‌برند. ارگونومی در لغت به معنای قانون کار و در عمل به مفهوم تطابق و سازگاری بین توانایی‌های جسمی و روانی انسان‌ها و سایر عناصر سیستم می‌باشد.

ویژگی‌های یک صندلی خوب از نظر کارشناسان

یک صندلی اداری خوب مناسب باید به گونه‌ای باشد که نیازهای منحصر به فرد هر یک از این چهار ناحیه (گردن، قفسه سینه، کمر و دنبالچه) پاسخ دهد.
انسان به طور متوسط هنگام نشستن در طول یک ساعت ۵۳ بار بالاتنه خود را تغییر وضعیت می‌دهد که نزدیک به بیست و هشت درصد این حرکات شامل تکیه دادن و چرخیدن می‌شود. اغلب صندلی‌های اداری به واسطه بی‌حرکت بودن تکیه‌گاه و نشیمن‌گاه به شخص اجازه نمی‌دهند که به راحتی بالاتنه خود را در وضعیتی که تمایل دارد حرکت دهد.

برای حل این مشکل کاربر از پشتی صندلی فاصله می‌گیرد که در نتیجه حمایت پشتی صندلی را از دست می‌دهد. از طرفی بیشتر صندلی‌های کاری تمام خواص چهارگانه ستون فقرات را به طور یکسان پوشش نمی‌دهد.

بدن انسان دارای مفاصل است که تغییر وضعیت بدن در حالت نشسته توسط این مفاصل اصلی صورت می‌گیرد. این مفاصل عبارتند از لگن و ران، زانو و مچ پا. یک صندلی کاری ایده‌آل می‌بایست تا جایی که امکان دارد، مناسب حرکت این مفاصل باشد، بنابراین طراحی هر نوع صندلی به فرد اجازه می‌دهد که به صورت طبیعی و آزادانه حرکت کند.

توصیه هایی پزشکی برای کارمندان پشت میزنشین

مشاغل اداری و پشت میزنشینی این روزها بسیار زیاد شده است و متأسفانه اثرات مضر آن بر جسم افراد روز به روز بیشتر دیده می شود. در واقع بدن ما طوری طراحی نشده است که بتوانیم ساعت های متمادی را پشت میز بنشینیم. اما به ناچار بسیاری از ما به انجام چنین کاری مشغول هستیم، بخصوص اگر با رایانه کار می کنیم، فشار زیادی به بدن ما وارد می شود.

در اینجا سعی می کنم که به عوارض شایع و متداول چنین مشاغلی و نیز راه های حفظ سلامت جسم اشاره کنم.

۱- از عوارض شایع و دردسر آفرین، افزایش وزن است. بنابراین این گونه افراد باید حتماً در طول روز برنامه پیاده روی، دو یا ورزش های دیگر را داشته باشند. باید توجه داشت که این برنامه ورزشی حتماً در طی روز آنها گنجانده شود.

۲- خطر دیگر این جور مشاغل ضعف عضلانی مثل عضلات سرین، شکم و پشت است که موجب کمردرد یا تغییر شکل بدن می شود و گاهی این تضعیف عضلات به حدی شدید است که فرد بارها و بارها به دلیل کمردرد و درد پشت مجبور به استراحت در منزل می شود. بنابراین این افراد حتماً باید در اوقات فراغت خود در طول روز، ورزش های مخصوص کمر، پشت و گردن را انجام دهند تا این عضلات استحکام خود را حفظ کنند. همان طور که پشت میز کار خود نشسته اید می توانید عضلات شکم و سرین را چند بار و هر بار به مدت ۱۰ دقیقه سفت و بعد رها کنید. بهتر است بیش از ۵۰ دقیقه به طور ممتد پشت میز خود ننشینید، بلکه بعد از ۵۰ دقیقه نشستن چند دقیقه بلند شوید، کمی راه بروید، کمر خود را به طرفین خم و راست کنید. دستهایتان را از ناحیه کتف بچرخانید. بکوشید دستان خود را باز کرده و حالت کششی به بدن بدهد تا عضلات گردن، کمر، پشت، ران، شانه و سینه به حالت کشش در آیند و تقویت شوند.

بعد از ۵۰ دقیقه نشستن چند دقیقه بلند شوید، کمی راه بروید، کمر خود را به طرفین خم و راست کنید.دستهایتان را از ناحیه کتف بچرخانید.

۳- استفاده از صندلی ارگونومیک با قابلیت تنظیم را فراموش نکنید. ارتفاع صندلی تان باید به گونه ای باشد که کف پایتان روی زمین قرار گرفته و زانوهایتان زاویه ۹۰ درجه داشته و ران هایتان موازی زمین باشد. ارتفاع ۴۱ تا ۵۲ سانتی متر مناسب است. ابعاد نشینگاه صندلی باید طول و عرض ۴۰ تا ۴۸ سانتی متر داشته و برای افراد چاق پهن تر نیز باشد. ضخامت تشک صندلی در حدود ۴ تا ۵ سانتی متر باشد و لبه جلویی صندلی گرد و لبه بیرونی آن نرم باشد. زاویه پشتی صندلی با تشک آن حداقل ۹۵ تا ۱۱۰ درجه است. عرض پشتی صندلی باید حداقل ۳۲ تا ۳۶ سانتی متر باشد. ارتفاع پشتی صندلی نیز بین ۵۰ تا ۸۲ سانتی متر توصیه می شود. صندلی باید در قسمت گودی کمر، محدب و در قسمت پشت دارای کمی قوس مقعر باشد. صندلی های کامپیوتر بهتر است دسته دار باشند. فراموش نکنید حتماً هنگام کار با کامپیوتر به پشتی صندلی تکیه کنید تا از کمر و ستون فقرات شما حمایت کند. ضمناً فقط هنگامی که با موس کار نمی کنید و تایپ انجام نمی دهید، ساعد شما باید بر روی دسته صندلی قرار گیرد.

ارتفاع صندلی تان باید به گونه ای باشد که کف پایتان روی زمین قرار گرفته و زانوهایتان زاویه ۹۰ درجه داشته و ران هایتان موازی زمین باشد.

۴- مانیتور مناسب بکار برید. بهتر است مانیتور در مرکز میز و درست در مقابل چشم شما قرار گیرد. هر چه صفحه مانیتور بزرگتر باشد تصویر راحت تر دیده می شود و تطابق و تقارب چشم ها کمتر شده و بنابراین دیرتر خسته می شود. فاصله مناسب مانیتور تا چشمان شما ۵۰ تا ۶۰ سانتی متر یا معادل یک دست کشیده شماست. بخش بالایی مانیتور باید هم سطح چشمان شما باشد. برای این کار می توانید صندلی خود را بلندتر کنید و یا مانیتورتان را پایین تر بیاورید. فراموش نکنید اگر از عینک استفاده می کنید، مانیتور را کمی به سمت بالا بچرخانید، طوری که بخش پایینی آن به چشم شما نزدیک تر باشد.

۵- خستگی چشم از دیگر عوراض کار با رایانه است. از خیره شدن به تصویر مانیتوری که نقص دارد بپرهیزید. تماشای تصاویری که برفک یا لرزش دارد، چشم را خسته می کند. استفاده از عینک برای افرادی که دارای عینک هستند، هنگام کار با کامپیوتر ضرورت دارد. اما استفاده بی مورد از عینک هایی که دارای شیشه های رنگی هستند سبب خستگی چشم خواهد شد.

هرگز به مدت طولانی به مانیتور نگاه نکنید. حداکثر پس از هر ۲ ساعت، ۵ دقیقه چشمان خود را ببندید. یک روش دیگر برای رفع خستگی چشم این است که هر ۲۰ دقیقه، ۲۰ ثانیه به چشمانتان استراحت دهید و اشیاء دور را در فاصله ۶ متری نگاه کنید.

اندازه حروف باید ۲ تا ۳ مرتبه بزرگتر از ریزترین متنی باشد که شما می توانید بخوانید. به علاوه خواندن مطالب با رنگ مشکی بر روی صفحه سفید بسیار آسان و واضح است. اگر مطلبی را در صفحه مانیتور مطالعه می کنید، به علت تغییرات دائمی جسم دیدنی و تغییرات دائمی نور خواندن بسیار خسته کننده می شود و این عمل فشار زیادی به عضلات چشم وارد می کند. نکته مهم دیگر برای کاستن از خستگی چشم این است که نور مانیتور را تنظیم کنید .شما باید نور مانیتورتان را به گونه ای تنظیم کنید که تقریباً مشابه سطح روشنایی محیطی باشد که دقیقاً در پشت آن قرار دارد. اگر بین روشنایی مانیتور و محیط پیرامون آن تفاوت روشنایی شدید وجود داشته باشد، شما دچار سردرد و مشکلات بینایی خواهید شد. بنابراین در ساعات مختلف روز، نور مانیتورتان را با نور اتاق تنظیم کنید.

برای رفع خستگی چشم هنگام کار با کامپیوتر، هر ۲۰ دقیقه، ۲۰ ثانیه به چشمانتان استراحت دهید و اشیاء دور را در فاصله ۶ متری نگاه کنید.

۶- درد انگشتان و مچ دست و نشانگان تونل مچ دست (سندرم تونل کارپال) از عوارض استفاده مستمر از کامپیوتر و سایر وسایل اداری محیط کار است. برای پیشگیری رعایت نکات زیر ضروری است:

باید صفحه کلید کامپیوتر هم سطح آرنج شما یا هم ارتفاع با دسته صندلی قرار گیرد. به طوری که تقریباًَ صفحه کلید هم سطح ران های شما پشت میز کامپیوتر باشد. در شرایط مطلوب ساعدها تقریباً موازی با افق بوده و زاویه بین مچ دست و ساعد ۵ تا ۱۰ درجه است و زاویه بین بازو و ساعد روی دسته صندلی باید حدود ۹۰ درجه باشد. در هنگام تایپ کردن از هر دو دست کمک بگیرید و با نیروی متوسط و ملایمی روی صفحه کلید فشار وارد کنید. فراموش نکنید که هنگام تایپ کردن نباید مچ دستتان بر روی جایی قرار گیرد یا خم شود و به سمت بالا یا پایین زاویه دار قرار نداشته باشد. گاهی به مچ هایتان استراحت دهید و به آنها ورزش دهید.

۷- دردهای مزمن گردن و شانه هم می تواند از الطاف کار با رایانه باشد. به منظور پیشگیری از این عارضه اولاً صفحه مانیتور را دقیقاً روبروی خود قرار دهید و از قرار دادن آن در گوشه های میز خودداری کنید تا مجبور نشوید هنگام استفاده از آن، به خصوص موقع تایپ، مرتباً گردن خود را به این سو و آن سو بگردانید. همچنین سعی نمایید در نزدیکترین فاصه از صفحه کلید باشید تا از مشکلات مختلف گردن و شانه در امان باشید.

توصیه ای به کارمندان پشت میز نشین

سعی کنید موقع انجام کار، بازوها و شانه‌هایتان را در وضعیتی کاملا راحت قرار دهید و آنها را خیلی بالاتر یا پایین‌تر از سطح میز کارتان نبرید.

نتایج برخی از تحقیقات‌ نشان می‌دهد پشت ‌میزنشینی، یکی از مهم‌‌ترین عوامل ابتلا به اضافه ‌وزن و چاقی است؛ پژوهشگران معتقدند احتمال بروز چاقی در افرادی که بیش از هفت ساعت از وقت روزانه‌شان را به کارکردن در پشت میز اختصاص می‌دهند، چهار و نیم برابر بیشتر از سایرین است.

استرس، بیماری‌های مفصلی و بسیاری از بیماری‌های دیگر نیز از جمله عوارض پشت‌میزنشینی به شمار می‌روند اما اگر به خاطر شغل و حرفه‌تان مجبورید ساعات زیادی از روز را پشت میز کار بگذرانید، توصیه محققان به شما این است که با رعایت ۱۰ نکته زیر، بیشتر به فکر سلامتی‌تان باشید و جلوی بیماری‌های ناشی از پشت‌میزنشینی را بگیرید:

یک – در وضعیت مناسبی بنشینید. اگر بدن شما در حالت نشسته یا حتی ایستاده، وضعیت مناسبی نداشته باشد، قطعا پس از مدت کوتاهی استرس به سراغ‌تان خواهد آمد. یکی از راه‌های فرار از استرس هم پرخوری است و نتیجه پرخوری هم چیزی نیست، جز چاقی. از طرف دیگر، وضعیت نامناسب بدن برای مدت طولانی سبب آسیب مفاصل و دردهای منطقه‌ای می‌شود. بنابراین پژوهشگران بهترین وضعیت بدن را در حالت نشسته برای ساعات طولانی، این طور عنوان کرده‌اند:
- طول کفی صندلی باید به اندازه‌ای باشد که از نشیمن‌گاه تا زانوی شما به طور کامل روی آن قرار گیرد.
- صندلی‌تان باید حتما تکیه‌گاه داشته باشد تا بتوانید کمرتان را به آن تکیه دهید. در غیر این صورت بهتر است صندلی‌تان را به دیوار بچسبانید و از دیوار به عنوان تکیه‌گاه استفاده نمایید.
- هنگام کار با کامپیوتر، باید مچ و ساعد دست‌تان در یک راستا قرار داشته باشند و برای جلوگیری از درد مفاصل مچ دست، نباید مدام آنها را خم و راست کنید.

* درست نشستن

- هنگام کار با کامپیوتر، باید سر و گردن‌تان به طور مستقیم رو به روی مانیتور قرار داشته باشند. در غیر این صورت و با خم نگه داشتن سر و گردن‌تان به مدت طولانی، دچار گردن درد خواهید شد.
- به منظور پیشگیری از گردن درد، بهتر است هر چند دقیقه یک بار، چند ثانیه ورزش‌های مناسب برای گردن را انجام دهید و گردن‌تان را به طرفین بچرخانید.
- هنگام نوشتن یا کار با کامپیوتر، آرنج خود را در نزدیک‌ترین حالت به بدن قرار دهید؛ آن هم در وضعیت ۹۰ یا ۱۲۰ درجه.
- سعی کنید موقع انجام کار، بازوها و شانه‌هایتان را در وضعیتی کاملا راحت قرار دهید و آنها را خیلی بالاتر یا پایین‌تر از سطح میز کارتان نبرید.
- کف پاهای‌تان باید کاملا چسبیده به زمین باشد و اگر صندلی‌تان بلند است و پاهای‌تان به زمین نمی‌رسد، بد نیست که از یک زیرپایی استفاده کنید.
- بهتر است که کفی و تکیه‌گاه صندلی‌تان فوم‌دار باشد، نه چوبی یا آهنی. این طوری فشار کمتری به کمرتان وارد می‌شود و دیرتر خسته می‌شوید.

دو- هر چند دقیقه یک بار، از جای‌تان بلند شوید و چرخی بزنید. بر اساس نتایج تحقیقات دانشمندان، بدن هر فرد فقط ۲۰ دقیقه می‌تواند تحمل قرار داشتن در یک وضعیت ثابت را داشته باشد. بنابراین بهتر است که هر ۱۵ تا ۲۰ دقیقه یک بار، از جای‌تان بلند شوید و مدت ۳۰ ثانیه قدم بزنید، یا بدن‌تان را کش و قوس دهید.

سه- حرکات تکراری انجام ندهید. تکرار مداوم یک حرکت (مانند جواب دادن به تلفن) می‌تواند آزاردهنده و استرس‌آور باشد. به همین خاطر بهتر است که در صورت امکان و اگر ضرورتی حس نمی‌کنید، کارهای تکراری انجام ندهید یا نوع کارتان را عوض کنید. برای مثال، به جای خم و راست کردن مداوم دست‌تان برای پاسخ‌گویی به تلفن‌ها، از یک هدفون استفاده کنید و تلفن‌های شخصی‌تان را به ساعات یا روزهای خلوت‌تان اختصاص دهید.

چهار- نمایشگر کامپیوترتان را در وضعیت مناسبی قرار دهید تا چشم یا مفاصل گردن‌تان اذیت نشوند. وضعیت مناسب یعنی اینکه نمایشگر درست روبه‌روی شما به فاصله ۵۰ سانتی‌متر از چشم‌تان قرار داشته باشد و صفحه نمایشگر رو به پنجره هم نباشد تا انعکاس نور بیرون روی نمایشگر، چشم‌های شما را اذیت و خسته نکند. در ضمن، بد نیست که برای جلوگیری از خشکی یا سوزش چشم، مدام به صفحه کامپیوتر زل نزنید و هر ۱۵ دقیقه یک‌بار، دست از کار با کامپیوتر بکشید.

پنج- مراقب گردن‌تان باشید. به منظور خم‌شدن کمتر گردن‌تان هنگام تایپ‌کردن، بهتر است که از وسیله‌ای برای نگهداری کاغذها در کنار صفحه کلید استفاده کنید.

شش- میزتان را تمیز کنید. برای اینکه به آلرژی یا سایر بیماری‌های عفونی مبتلا نشوید، باید هر روز صفحه کلید، نمایشگر، سطح میز، تلفن یا هر وسیله دیگری که روی میزتان قرار دارد را گردگیری کنید و هفته‌ای یک بار هم آنها را ضدعفونی نمایید. باکتری‌های روی میز می‌توانند سلامتی شما را تهدید کنند.

هفت- میز خود را همیشه مرتب نگه دارید و اجازه ندهید که آشفته و درهم برهم شود. شلوغی میز کار باعث خستگی زودرس و استرس می‌شود و یکی از عوامل اتلاف وقت کاری به شمار می‌رود.

هشت- میز کار خود را تبدیل به میز غذا نکنید. قراردادن خوراکی‌های رنگارنگ و پرکالری روی میز کار، اشتهای شما را به غذا خوردن افزایش می‌دهد؛ حتی اگر گرسنه هم نباشید. شما می‌توانید برای حفظ سلامت و تناسب اندام خود، به جای چیپس و پفک و شکلات، کمی میوه خشک یا انواع آجیل را درون کشوی میزتان نگهداری کنید.

نه- میزتان را زیبا کنید. زیبا بودن میز کار یکی از عوامل افزایش‌دهنده انگیزه کاری و لذت‌بردن از ساعات کار است. شما می‌توانید با قرار دادن عکس فرزندتان خود یا حتی یک گلدان کوچک روی میز، فضای کاری‌تان را کاملا عوض کنید.

ده- زمان برگشتن به خانه، بهترین فرصت برای پیاده‌روی یک فرد پشت میزنشین است. پس تنبلی را کنار بگذارید و برای حفظ سلامت جسم و روان‌تان، پیاده‌روی را به فهرست کارهای روزانه خود اضافه کنید

توصیه های بهداشتی در زمینه استفاده از ظروف یکبار مصرف

• در هنگام استفاده از ظروف یکبار مصرف باید به علامت اختصاری حک شده در کف ظرف یکبار مصرف توجه گردد.
• استفاده از ظروف پلی اتیلنی (PE) و پروپیلنی (pp) که به رنگ سفید می باشند و عمدتا برای بسته بندی و نگهداری محصولات لبنی ، روغن و سرکه به کار می روند ، برای مواد غذایی گرم و مرطوب بلامانع است .
• استفاده از ظروف پلی استایرنی فوم دار (EPS) و ظروف پلی استایرنی سفید رنگ (HIPS) برای مواد غذایی گرم و مرطوب مشکلی ایجاد نمی کند ، ولی برای نگهداری مواد غذایی داغ نامناسب است . استفاده از ظروف پلی استایرنی شفاف (GPPS) تنها برای نوشیدنی های سرد مناسب می باشد و برای مواد غذایی داغ مانند چای و قهوه مناسب نمی باشد .
• ظروف یکبار مصرف پلیمری که منشاء نفتی دارند، به علت اینکه در مواد غذایی گرم، چربی‌دار و مواد ترش و اسیدی حل می‌شوند، بسیار مضر، بیماری‌زا و به خصوص سرطان‌زا هستند، ضمن اینکه تجزیه‌پذیر و تخریب‌پذیر نیستند و محیط زیست را آلوده می‌کنند.
• ظروف یکبار مصرف پلی استایرنی از مونومر استایرن که ترکیبی آروماتیک است تشکیل شده است و در مواجهه با دمای بالاتر از ۶۵ درجه سانتیگراد این مونومر آزاد می شود که تاثیرات سرطانزا دارد . از اینرو وزارت بهداشت نگهداری ، حمل و بسته بندی غذا با دمای بالاتر از ۶۵ درجه را در ظروف پلاستیکی پلی استایرنی ممنوع کرده است .
از آنجایی که چربی ، فرآیند آزاد شدن این مونومر سمی را تسریع میکند ، بسته بندی مواد غذایی چرب نیز در این گونه ظروف ممنوع است .
• ظروف پلی استایرنی در سه نوع شفاف شکننده ، نرم و نیمه شفاف و همچنین فومی عرضه می شود .کارشناسان امر غذا و دارو،استفاده از ظروف یکبار مصرف گیاهی را بدلیل برخورداری از مزایای خوب سلامت به تمامی خانواده‌هاو صنوف توصیه می‌کنند.
به طور کلی پلاستیک‌ها، پلیمرهایی هستند که از سنتز مواد اولیه‌ای به نام مونومر تهیه می‌شوند. مونومرها موادی سمی و برای سلامت انسان مضر هستند؛ در حالی که پلیمرها خنثی هستند و مشکلی ندارند. اما اشکال کار اینجاست که معمولاً در فرایند تهیه پلیمرها مقداری مونومر باقی می‌ماند. اگر این فرآیند اصولی و مطابق استانداردهای لازم صورت گرفته باشد، مشکلی برای سلامت افراد به وجود نمی‌آورد. برای همین در استفاده از پلاستیک‌ها به عنوان ظروف غذا باید بسیار محتاط بود و در ضمن به هرنوع پلاستِیکی نباید مجوز بسته بندی مواد غذایی داده شود.»
نکته این که استفاده کنندگان از ظروف هم باید به آن توجه کافی داشته باشند و ظروف یک بار مصرف پلاستیکی را حتماً از مراکز معتبر که از مواد اولیه مرغوب و مطلوب استفاده می‌کنند؛ تهیه کنند.
• استفاده از بطری‌های آب معدنی نیز مستلزم رعایت نکات ایمنی خاصی است.
در میان تمام انواع ظروف یک بار مصرف شاید بتوانیم از بطری‌های آب آشامیدنی به عنوان پرمصرف ترین انواع این ظروف نام ببریم. بطری‌هایی که در ماه‌های گرم سال حتی اگر حاوی آب معدنی نباشند، به طور مرتب از آب شهری پُر می‌شوند و درون یخچال قرار می‌گیرند تا آب خنک مصرفی خانواده را تامین کنند و در دیگر ایام هم برای نگهداری موادی چون آب لیمو و آب غوره مورد استفاده قرار می‌گیرند.
«معمولا جنس این بطری‌ها از PVC است که مشکلی هم برای سلامت انسان به وجود نمی‌آورد. اما اگر آب بیش از ۶ ماه در این ظروف نگهداری گردد، آلوده می‌شود. بنابراین خانواده‌ها باید از استفاده مکرر این ظروف برای نگهداری آب در یخچال خودداری کنند.»
طبیعتاً استفاده طولانی مدت از بطری‌های یک بار مصرف حتی برای آب توصیه نمی‌شود، مواد ترش مانند آب لیمو، آب غوره و سرکه رانباید در طولانی مدت در این ظروف نگهداری کرد ؛ به خصوص که خاصیت اسیدی این مواد تاثیر بیشتری بر بطری دارد .
• زمان برگشت ظروف پلاستیکی یکبار مصرف به طبیعت ‪ ۳۰۰‬تا ‪ ۵۰۰‬ سال به طول می‌ انجامد، امااین زمان برای ظروف یک بار مصرف گیاهی پنج تا شش ماه بدون هیچ آسیب زیست محیطی می‌باشد.

ظروفی که توصیه می شود ، ظروف یک بار مصرف گیاهی تهیه شده از نشاسته ذرت اصلاح شده است که بایستی با فرهنگ‌سازی جای ظروف قبلی رابگیرد.
این ظروف عاری از هر گونه اثرات مضر و عکس‌العمل‌های شیمیایی در تماس با مایعات و غذاهای داغ هستندو در برابر حرارت مقاومند.
هزینه تهیه این ظروف بسیار ارزانتر از هزینه درمانی و تهیه تجهیزات پزشکی برای جبران صدمات ناشی از استفاده از ظروف نامناسب می‌باشد.

تغییر عادات غذایی و استفاده از غذای آماده سرمنشأ سرطانهاست

 تغییر عادات غذایی، استفاده مستمر از غذای آماده در کنار کاهش تحرک بدنی و زندگی ماشینی، سرمنشأ اضافه وزن، چاقی و بسیاری از بیماری‌های متابولیکی و سرطان‌هاست.

 یک کارشناس تغذیه به مناسبت هفته ملی مبارزه با سرطان (هشت تا ۱۵ بهمن) ،با بیان این مطلب افزود: سرطان از جمله بیماری‌هایی است که تغذیه صحیح نقش تعیین کننده‌ای در پیشگیری و درمان آن ایفا می‌کند.

‘لیلا شورورزی’ تصریح کرد متاسفانه بر اساس پیش‌بینی‌های سازمان جهانی بهداشت (WHO) روند ابتلا به سرطان در دنیا رو به فزونی است.

وی اظهار داشت: شیوه‌های زندگی جدید، استفاده نکردن از مواد غذایی تازه، مصرف بالای غذاهای کنسروی و نمک از جمله عواملی است که زمینه ابتلا و بروز انواع سرطان‌ها را مهیا می‌سازد.

به گفته این کارشناس تغذیه، صندوق جهانی تحقیقات سرطان، برای پیشگیری از سرطان سه راهبرد کلیدی از جمله این را که در طول زندگی وزن مناسب را هدف قرار داده و روزانه حداقل ۳۰ دقیقه یا بیشتر فعالیت بدنی داشته باشید، غذاهای گیاهی را بیشتر انتخاب کنید، مصرف گوشت قرمز را محدود سازید و از مصرف گوشت‌های فرآوری‌شده بپرهیزید، توصیه می کند.

وی افزود: به کارگیری هر یک از این توصیه‌ها احتمال ابتلا به سرطان را کاهش می‌دهد و پیروی از همه موارد یاد شده، اثر محافظتی بیشتری از انسان در برابر سرطان دارد.